Şimdi, hepsini ülkelerinin başkanlık koltuğunda veya partilerinin başında genel başkan olarak görüyoruz. Fakat, dünya siyasetinde veya ülke siyasetinde önemli kararlara imza atan bu isimlerin hiçbiri lider olarak doğmadı.

Şimdiki güçlü, sert-kavgacı görüntülerinin altında, geçmişe ait bir hikâye saklı. Bir kısmı, ciddi bir güçlük yaşamadan politikaya atılırken bir kısmı, sokakta satıcılık, tamirci çıraklığı ve benzeri işleri yaptı.

DONDURMACI CUMHURBAŞKANI NICOLAS SARKOZY Fransa’nın yeni Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy, göçmen bir ailenin çocuğu. Babası Macaristan’dan, annesi ise Selanik’ten gelerek Fransa’ya yerleşmiş. Küçük yaşta annesini terk eden babası yüzünden, çocukluğunu rahat bir şekilde geçiremedi, yoksulluk çekti. Eğitimi için babasından para istediğinde ‘benim size bir borcum yok’ cevabını almak onun için bir dönüm noktası oldu. Bundan sonra dondurma ve çilek satarak harçlığını çıkarmaya çalıştı. Daha sonra, hukuk diploması alan Sarkozy, 1977’de politikaya atıldı.

SİMİTÇİ TAYYİP ERDOğAN
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Rize’den göç eden bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi… Babası Ahmet Bey, Şirket-i Hayriye’de kıyı kaptanı olarak görev yapıyordu. İş hayatına ilkokul çağlarında atıldı, kâğıtlı şeker, su ve simit sattı. Ekmek fırınından 5 kuruşa bayat simit alarak, evde annesinin ısıttığı simitleri 10 kuruşa satması, sokakla ve ticaretle tanışmasını sağladı. Yine aynı dönemde top sahalarında su satması, onu futbolla tanıştırdı. Uzun bir dönem futbol oynadı. 1978’de Beyoğlu Gençlik Kolları Başkanlığı ile siyasete girdi.

TAMİRCİ, SİMİTÇİ, AMBAR GÖREVLİSİ DENİZ BAYKAL Kafkasya göçmeni Hüseyin Hilmi Bey ile Mısır göçmeni Feride Hanım’ın oğlu olan Deniz Baykal, çocukluğunda birkaç işte birden çalışmış. Tamirci çıraklığı ve simitçilik yaparak harçlığını çıkaran Baykal, doğup büyüdüğü Antalya’da okurken Toprak Mahsulleri Ofisi’nde ambar puantörlüğü ve tekneyle karpuz nakliyeciliği yapmış. Heybeliada Deniz Lisesi’ne girmek istemiş; ama sağlık raporu alamadığı için giriş sınavını geçememiş. Hukuk eğitimi alan Baykal, ilk kez 1973 yılından milletvekili seçilerek politikaya atıldı.

ÇIRAK GERHARD SCHRÖDER
Doğduktan kısa bir süre sonra babasını kaybeden Gerhard Schröder’in, annesinin ikinci evliliğinden olan kardeşlerinin de bakımını üstlendi. Komşu kentlerdeki okullara gidip eğitimini sürdürürken, 14 yaşında itibaren çeşitli dükkanlarda satıcı olarak çalışmaya başladı. Genç yaşlarda amatör futbol liglerinde de iyi bir orta saha oyuncusu olarak top koşturdu. 1963’te Almanya Sosyal Demokrat Partisi’ne girmesi ile başbakanlığa giden yolu açmış oldu.

KİMSESİZLER YURDU BAŞKAN YAPTI VLADIMIR PUTIN Leningrad’da fabrika işçisi bir anne ve donanmada görevli bir babanın çocuğu olarak dünyaya geldi. Hukuk fakültesini bitirip KGB’ye girmesinden önce resmî kayıtlarda hiçbir bilgiye rastlanmayan Putin’in, annesinin hayatta olduğu anlaşıldı. KGB ajanlarının ‘konuşma’ uyarısına rağmen bilgi veren annesi Vera Putina, küçük yaşlarda çocuğundan ayrı kaldığını söyledi. Oğlunun büyükanne ve büyükbabasının hastalığı üzerine kimsesizler yurduna verildiğini aktardı.

YOKSULLUK, SOSYALİZMİ GETİRDİ FIDEL CASTRO
İspanya göçmeni Angel Castro Argiz’in, aşçısı Lina Ruz’dan doğan beş çocuğundan ikincisi olan Fidel Castro’nun çocukluğu, yoksul bir yöre olan Mayari’de geçti. Oriente ilinin merkezi Santiago’daki Katolik okullarında ve Havana’daki Cizvit Lisesi Belen İlahiyat Okulu’nda eğitim gören Castro, hukuk eğitiminden sonra siyasî kariyerine ilk adımını attı. Yoksul bir çocukluk geçirmesi onu ülkesinde sosyalist bir düzen kurmaya götürdü.

FAKİRLİKTEN OKUDU HUGO CHAVEZ
28 Temmuz 1954’te ailenin altı erkek çocuğundan biri olarak dünyaya geldi. Yerli ırkla siyah ırkın karışımı, ‘Zambo’ diye adlandırılan bir ırka mensup olan Chavez’in anne ve babası öğretmendi. Orta halli bir ailenin çocuğu olarak okumak dışında bir seçeneği olmadığı için askerî okula kaydını yaptırdı. Askerî öğrenci olarak gittiği Peru’da ise siyasetle tanıştı. Siyasette sol blokta yer alan Chavez, devlet başkanlığı görevinde dünya solunun ümidi haline geldi.

GRUBUNU BIRAKIP BAŞKAN OLDU BILL CLINTON
19 Ağustos 1946’da Arkansas’ın Hope şehrinde dünyaya gelen Bill Clinton, doğumundan 3 ay sonra babasını kaybetti. 4 yaşındayken annesi, üvey babası Roger Clinton ile evlendi. Lise döneminde, üvey babasının soyadını alan eski ABD Başkanı, birçok defa okulunu profesyonel bir müzisyen olmak için bırakmayı düşündü. Ancak ‘Boys Nation’ isimli grubu kurmuşken, Beyaz Saray’da John F. Kennedy ile tanıştı. Bu tanışma siyasete ilk adımı da beraberinde getirdi.

EŞEKTEN DÜŞTÜ, PİLOT OLAMADI TURGUT ÖZAL
Banka memuru bir baba ve ilkokul öğretmeni bir annenin çocuğu olarak dünyaya gelen Turgut Özal, İstanbul Teknik Üniversitesi’nde elektrik mühendisliği eğitimi aldı. Devlet Planlama Teşkilatı’ndaki görevi ile bürokrasiye, Adalet Partisi ile de siyasete atılan Özal, siyasi kariyerini görevdeyken vefat ettiği cumhurbaşkanlığı görevi ile noktaladı. çocukluğunda bir dönemde ise pilot olma hayali kurdu. Eşekten düşerek kolunu sakatlayınca bir kolu biraz kısa kalan Özal’ın pilotluk hevesi kısa sürede sona erdi.

TÜCCAR OLAMADI, SİYASETE ATILDI ABDULLAH GÜL
1950 yılında Kayseri’de doğan Abdullah Gül, İstanbul Üniversitesi’nde iktisat eğitimi aldı. İstanbul Üniversitesi ve Sakarya Üniversitesi’nde hoca olarak çalıştıktan sonra İslam Kalkınma Bankası’nda bulunan Gül, 1991’de Kayseri milletvekili seçildi. Gençliğinde dedesinin, limonata sattırmak istediği Gül, yüksek sesle bağırıp müşteri toplayamadığı için limonataları satamadı. Böylece, ticareti mi eğitim hayatını mı seçeceği belli oldu. Gençlik yıllarında başlayan siyasi hayatı onu cumhurbaşkanlığı adaylığına kadar getirdi.

ÇANKAYA KÖŞKÜ’NDE DOĞDU MEHMET AĞAR
1951 yılında Ankara’da babasının görev yaptığı Çankaya Köşkü’nde doğdu. Aslen Ardahan’dan Elazığ’a göç etmiş bir ailenin çocuğu olan Mehmet Ağar, emniyet müdürü olan babasının memuriyeti dolayısıyla pek çok il gezdi. Çankaya’da dünyaya gözlerini açan ve taşrada çocukluk ve gençliğini geçiren Ağar, Siyasal Bilgiler Fakültesi’nden mezun olduktan sonra Emniyet’teki görevin başladı. Çeşitli görevlerde bulunduktan sonra Emniyet Genel Müdürü oldu. Politikaya atılan Ağar, genel başkanlığa kadar yükseldi.

Kaynak: Zaman

Senai Demirci deyince aklımıza; merhametli bir doktor, kalemi kuvvetli bir yazar, iyi bir radyocu, sesi güzel bir sunucu, fedakar bir baba, duyarlı bir eş, hayırlı bir evlat, samimi mü’min geliyor. Pekiyi  Senai Bey’e sorsak kimdir Senai Demirci ?

Aman sorma, çünkü tanımam Senai Demirci’yi. Senai Demirci, Senai Demirci kimdir, bilmez. Aklınıza gelen Senai Demirci olmak için çabalayan biridir sadece. Kardeşlerimin hakkımdaki şahitliğini kendim için bir dua olarak biliyorum. Sessiz ve sürekli, sözsüz ve içten bir duadır bu. Saydığınız sıfatların bende olmadığı ortaya çıktığında, ben mahcup olacağım siz de mahzun olacaksınız. Beni “iyi” sanan kullarını mahzun etmemek için, Rabb-i Rahîm’den ümidim o ki beni mahcup etmeyecek bir hâle getirsin. Her işini hikmetli yapan, her kuluna merhamet eden Rabbimizin, beni mahcup edecek sizi de mahzun edecek bir seçeneği dilemeyeceğini ümit ediyorum. Rahmetinden ümit kesmiyorum: “Rabbim beni sizin bildiğiniz gibi eylesin. Sizi de beni bildiğinizce eylesin.”

Üslubunuz yediden yetmişe herkesi etkiliyor. Sizi hiçbir cemaat, etnik köken ayırmaksızın seviyor ve takip ediyor. Senai Demirci’nin başarısındaki sır nedir? Sizce neden Senai Demirci bu kadar seviliyor?

Benim yazarlığım Risale çizgisinde yürüdü. Bediüzzaman Said Nursî’nin vahyi okurken ve seslendirirken yürüdüğü üslubu bulmaya çabaladım. İslam’ı insan olmaktan başlayarak anlamakla başlıyor bu üslup. Hazır kalıpları ve şablonlar üzerinden değil, her defasında yeni yağan bir yağmur gibi, sıfır noktasından hareketle inşa edilen yazılar yazmaya çalışıyorum. Somutlaştırırsak: Risale-i Nur’da “bizim dinimize göre” diye başlayan ve süren bir cümle yoktur. Bir defa din “bizim”leştirilemez, herkese ait bir rahmettir. İkincisi, “dinimize göre” tabiri, örtük olarak başka türlü “…göre”leri de varsayar. Oysa “tevhid” Allah’ı bir bilmekten fazlasıdır, hükmü ve hakikati de “bir”leştirmektir. Diyoruz ki “bir” olanın “şeriki/ortağı” yoktur; amenna. Öyleyse varlığın tüm kodları, insan olmanın dokusu bütünüyle  Allah’a aittir, başkalarına “göre”ler olamaz. Bu durumda, eğer hak ise, her türlü “..göre” zaten “Allah’a göre”dir. Din hayatın içinde “bizim” diyebileceğimiz özel bir “kompartman” değil, hayatı ihya eden, Said Nursi’nin “hayatın hayatı” diye bildiği kuşatıcı bir gerçekliktir. Tıpkı gökyüzü gibi nereye gidersen git hep oradadır. Yeryüzü gibi nereye varırsan var hep oraya varırsın.

Cemaatimi, gördüğün gibi saklamıyorum. İnsan yetiştiren tek kurum cemaatlerdir. En beğenmediğin cemaat bile adam yetiştirir. Cemaatli olunmalıdır; başka türlü yetişmek mümkün görünmüyor. Ancak cemaatçi olunmamalıdır. Bu konuda hiçbirimizin mazereti yok; çünkü cemaatli olmak fiziki bir eylemdir; cemaatçi olmak kalbi bir eylemdir. Sizi kimse cemaatçi olmaya zorlayamaz. Kalbini zorlayamaz çünkü. Ben olabildiğince “sivil” kalmaya çalışıyorum; cemaatimin emeğiyle kazandıklarımın ümmetin bütününün hakkı olduğunu düşünüyorum. Söylediklerimin karşılığında taraftarlık gibi bir ücret beklemiyorum. Risale-i Nur’u tavsiye ettiğimde –ki bana göre vahiyle bizi en doğrudan buluşturan diri bir metindir-bile kalbime bakıyorum. Tavsiyemin onu “bir şeyci” olmaya değil, birilerinin taraftarı olmaya değil, mümin olmaya yönlendirdiğinden eminim.

Yazarken, kendimi bulaşık yıkayıcısı gibi görüyorum. Bulaşık yıkamak daha yalnız ve duru bir eylemdir. Yemek masasını herkesle paylaşırsın ama bulaşıkta yalnızsındır. Bir sonraki yemek masasına hazırlıktır bulaşık yıkamak. Yemeklerin en önemli detayıdır aslında. Görülmez, bilinmez, takdir edilmez. Yemek herkesin gündemidir ama bulaşık öyle değil. Bu yüzden, bilinen gündemi değil yüzyıllar sonra da gündem olacak gündemi izliyorum. Bilinen gündeme dair yazsam da o bilinmeyen gündeme yoruyorum.

Yıllar önce muhterem Ahmet Taşgetiren’den duyduğum bir ifade vardı: “mürekkebi kalbine bandırarak yazmak”  Ahmet ağabeyin bunu söylemekle kalmadığını yaşadığını da biliyorum. Kalbime değmeyen cümleler kurmamaya çalışıyorum.

Yazmak için insanın bir derdinin olmasının  gerektiğini söylüyor büyüklerimiz. Senai Demirci’yi yazmaya iten dert neydi?

Varlığa şiirimle katılmaktır derdim. Dikkat: “Varlığa şiir katmak” demedim. Varlık zaten şiir. Bunu da tıp tahsilimde öğrendim. Söylenmemiş her güzel ifadeyi insanlığın kayıp hazinesi olarak bildim. Onların elinden tutmaya, ayağa kaldırmaya çalıştım.

Gariptir tıbbı öğrenmek beni yazar olmaya teşvik etti. Belki de otuz yıl olmuştur. Kadıköy’deyim. Tıp fakültesi öğrencisiyim. Biraz burs param var elimde. Ya doktor dinleme aleti (stetoskop) alacağım-en iyi marka Littman ya da daktilo-en iyi markalardan biri Brother-alacağım. Seksenli yılların Kadıköy’ünde bir kırtasiye vitrininde gördüm o daktiloyu…  Stetoskoptan vazgeçtim, Brother daktiloyu kaptım, evime döndüm. Sanıyorum o gün yazarlığı tercih ettim. Ama yine de doktor oldum. Baktım ki, kelimelere daha da düşkünüm, doktorluk tahsilini kesmeden yazmayı sürdürdüm. Hatta bir iki defa stajdan çaktım; hasta vizitlerinde hocanın anlattığına değil kullandığı kelime dağarcığına dikkat kesilirdim. Sonuçta “yazan Senai Demirci”nin “Dr. Senai Demirci”den daha çok derde deva olacağına inandım.

İlk yazınızın dergide yayınlanışında ve ilk kitabınızın kitapçı raflarında sergilendiğinde neler hissettiniz?

Çok ciddi bir onaylanmışlık hissi. “Aferin!”sesini duyuyorsun her hecede. Dergide yayınlanıyorsa, “olmuş” diyor birileri senin yazdığına çünkü. Kitapları görmek ise bambaşka… Ben dünyadan gitsem de ardım sıra konuşabileceğime inanıyorum. Kitabın kapağını, her halde, bir sarrafın değerli elmaslara dokunuşundaki keşif zevkiyle tutarım. Kâğıt kokusu ise bir sıla-yı rahim duygusu yaşatıyor.

Size yazmanız  hususunda, teşvik eden birileri  var mıydı? Varsa kimlerdi?

Olmaz mı? Bence hiç kimsenin yazı hayatı teşviksiz başlamaz. Benimle yaşıt oldukları halde Metin Karabaşoğlu yazı konusunda pirim kabul ederim. Murat Çiftkaya ile kader birliği ettik. Daha sonra Dr. Ali Mermer girdi devreye (şu anda Amerika’da). Yusuf Özkan Özburun da şairliğiyle bana yeni bir kanal açtı.

Kelimelerle yolculuğa başladığınızda ve noktayla sonlandırışınıza  denk nasıl bir ruh haline bürünürsünüz?

Her defasında yazıya ürkerek başlarım. Ya olmazsa korkusu yaşarım. Sayfadan ve kalemden red cevabı almaktan korkarım. Ama bir başlayınca her zamanki yolu yürürmüş gibi hissederim. Kelimelerin içinde sürprizler vardır; onların suskunluğundan bir biçim ortaya çıkar. bir heykeltıraşın taşı yontmasında olduğu gibi bildik ama beklenmedik gelişmeler olur. Yazı çoğu kez planladığım gibi akmaz. Yazarken uğradığım bir detayda yeni bir yazı çıkar. Bazen konu çatallanır; bir türlü kalem oynatmaya cesaret edemediğim bir alanda akmaya başlar. O damarı da izlerim; gönlünü ederim. Gerekirse, o kısmı bir başka yazı olarak saklarım. Yazarken kelimeler şiirsel bağlarını kendileri kurarlar; ben sadece izlerim, akışına bırakırım. Bitirince ise o muhteşem doyum hali.. Bir hakikati daha kelimelere dökmüş olma mutluluğu. Elinde bir çoklarının arayıp bulamadığı, hatta aramasını bile bilmediği bir sır… Değerli bir hazine gibi. Bir an önce muhtaçlara gönderme telaşı.

Sürekli seyir halindesiniz. Kimi zaman imza günlerinde, kimi zamanda seminer nedeniyle sıklıkla yolculuk ediyorsunuz. Pekiyi Senai Demirci’nin içine doğru yolculuğu nasıl gidiyor?

Doğrudur; sürekli seyirdeyim. Ki şu anda bu cevapları da seyir halindeki bir arabada veriyorum. Yazma hızım şu anda 140 km/saat! Seyahat ve yazmak en çok sevdiğim iki şey. İçime yolculuğumu Kur’ân okuma saatlerinde, uçuşlarda yapmaya çalışırım. Sık sık bugünümün son gün olduğunu düşünerek yaşamaya çabalarım-ki bu da doğrudur bugün son bugünümdür. İçimde hüzünler, acılar, pişmanlıklar, günahlar var; herkes gibi. Ümitsizliğe düştüğüm an’lar da oluyor, sanki cennetin ortasındaymışım gibi ölsem ne gam dediğim zamanlar da oluyor. Gece namazına kalkabildiğim zamanlarda derin bir yalınlık ve yalnızlık yaşıyorum ki, kendi içimin kıpırtılarını hiç bitmez bir hazine gibi buluyorum. Kendimi gerçekleştirmemiş olarak dünyadan ayrılmaktan endişe duyuyorum ki öyle olacak…

Yürütmüş olduğunuz bir çok proje var. Şimdilerde de vahyin sesine okuyucularınızla beraber kulak veriyorsunuz. Bu projeden okuyucularımıza  bahseder misiniz?

Kur’ân’la baş başa geçirdiğim vakitlerde elime avucuma gelenleri tefsir veya meal iddiası olmaksızın paylaşmak istedim. Vahyin Bin Bir Sesi böylece ilk ürününü verdi. Kur’ân dilinin bir “ana şefkatiyle” konuşması beni çok etkiledi. Rabb-i Rahimimiz bizi hiçbir şekilde gözden çıkarmıyor; bunu çok iyi anladım. İnsanların mealin vahyin anlamına kaçınılmaz uzaklığı ile tefsirlerin göz korkutan detayları arasında bocalaması rahatsız etti beni. Vahyi bir nehir gibi düşünüyorum; o nehir hep akıyor, her yere uğruyor; her mevsimde farklı sesler çıkarıyor. Kıyısında duran herkese ayrı sırlar veriyor. Nehrin akıntıları derinliğine göre değişiyor; aşağı yukarı sağa sola gidip geliyor. Sadece yüzeydeki akıntıdan ibaret değil. Ve bu nehir yaşıyor ve içinde yaşayanlar var, uğradığı yerde de hayatı başlatıyor. Mealin kuruluğu ile tefsirin teknik tafsilatı arasında bir yerde mealin de hakkını veren ama tefsir iddiası da taşımayan bir tabir buldum: ayetin “anlam yatağı” Vahyin Binbir Sesi, vahyi incitmeden ve kuşatmaya kalkmadan, vahiyden vahye doğru bir salınışı temsil ediyor. Kısmetse, bir ömür bu seriyi sürdüreceğim inşaallah. Benim için bir yazının kalite kriteri, ben yazarken heyecanlanıp heyecanlanmadığımdır. Beni heyecanlandırmayan, bana sürpriz yapmayan bir yazının okuyucuyu da heyecanlandırmayacağı kanaatindeyim. Her kitapta heyecanlandım ama Vahyin Binbir Sesi’nde bir başka heyecanlandım.

Genç yazar adaylarına yazarlık hususunda tavsiyeleriniz nelerdir?

Klasik olacak ama çok yazsınlar ve daha da çok okusunlar. Yazı ancak yazarak yazılır. Okumak da, bizden önceki deneyimleri toptan yaşamaya denk gelir. Daha önceki yazarların yazdıkları bizim için eşsiz bir hazinedir. Kısa cümleler kursunlar. Duru bir dili tercih etsinler. Ara sıra lügat de okusunlar. Okuyucuları ile aralarındaki ilişki merhamet eksenli olsun. Meydan okumasınlar okuyucuya, kalbinin elinden tutsunlar, ayağa kaldırsınlar. Bir de şu: yazı, yazı yazmak için yazılmaz. Edebiyat, edebiyat için değildir. Edebiyat hak içindir. Yazı gerçeğin hatırına vardır. Hakikatsiz edebiyat denizsiz köpük gibidir. Köpük denizle güzeldir ancak. Deniz de köpükle güzeldir. Ne denizi köpüksüz bırakın, ne köpüğü denizsiz tutmaya çalışın. Hakikatsiz bir yazı kulluk sorumluluğuna aykırıdır. O yazıya harcadığın vaktin ve o yazıyla harcattığın vakitlerin hesabını veremezsin. Hepsinden önemlisi; hep yeni şeyler söylesinler. Şablonla düşünmesinler. Vahye muhatap olan “hep yeni şeyler söyler cancağızım.”

Hangi tür kitapları okumayı tercih ediyorsunuz? Kitap seçiminde dikkat ettiğiniz hususlar nelerdir?

Siyasal kitaplarla başım hoş değil. O alanda zaten çokça yazan var. Şiir kitaplarını kaçırmam. İçine doğru yazan, iç’ten yazan yazarları okumayı tercih ediyorum.

Sizi en çok etkileyen yazar kimdir? Hangi eseridir?

Allah ve en son(unda) çıkan kitabı Kur’ân

Unutamadığınız bir seminer ya da imza günü anınız var mı? Bizimle paylaşır mısınız?

Hepsi birbirinden güzel ve semereli hamdolsun. En son geçen hafta özel bir dinleyici grubuna,Yusuf Kıssası’nı anlatıyordum. Elimde Kur’ân vardı. Yusuf  Sûresi’nin bir sayfasındayız. Anlatacağım şeyleri az buçuk biliyorum, ne kadar anlatacağımı da planlamıştım. Ama o sayfadaki iki ayetin daha önce hiç duymadığım özel fısıltılarını duydum. Bıraktım kendimi. Konuşmaya başladım. Sayfaya bakarak konuşuyorum ama tamamen plansız konuşuyorum. Konuşulanlar benim de önceden duymadığım, hiç dillendirmediğim şeyler. Bir taraftan konuşuyorum diğer taraftan yeni yorumumun önceki ve sonraki ayetlerle onaylanıp onaylanmadığını kontrol ediyorum. Öyle tatlı bir akışa kaptırmışım ki kendimi sayfanın sonuna kadar o yorum her bir ayetle yeniden onaylandı, yeniden seslendirildi. Birkaç defa sesim titredi. Ağlayacağım diye korktum. Konuşma bittiğinde hepimiz gözyaşları içindeydik. Haza min fazl-ı Rabbî

Bize zaman ayırdığınız için teşekkür ederiz. Son olarak okuyucularımıza paylaşmak istediğiniz bir şeyler var mı?

Bu söyleşiyi okumaya vakit ayıranlara ben teşekkür ediyorum. Günahımıza rağmen bizden ümit kesmeyen Allah’tan rahmetine rağmen ümit kesersek ayıp etmiş oluruz. Zümer 53’deki zarif vurgu çok önemli: Ey kendilerini israf eden kullarım benim; Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyiniz…” Burada demek isteniyor ki, “Ben günahınıza ümit kesmiyor ve size hâlâ ‘kullarım benim’ diyorum. Siz rahmetime rağmen Benden ümit keserseniz, yazık edersiniz kendinize…”

Mehmet Beydemir

Kaynak: HaberKültür.Net

-Kalbinizi paslardan yeterince arındırmışsanız, bu yazıyı soluk soluğa okuyacaksınız.-

-”Sonsuzluk Yolculuğu: Maceralı Geleceğiniz”, (2. versiyon) Dr. Muhammed Bozdağ Kitabından alıntıdır: (Yakamoz Yayınları, 2010, s.278-281)-

En büyük ihtişam, ihtişamların kaynağına kavuşmak; saltanatların sultanıyla buluşmaktır. Devlet başkanıyla buluşmayı düşündünüz mü? Ayrı düştüğünüz ailenize kavuşurken bile içiniz titremez mi? Öyleyse acaba evren saltanatının sultanı Aziz Allah’a ulaştığınız gün ne hissedersiniz?

¨ Allah size ne lütfetti? Bir Aziz Azamet düşünün ki sizi bir damlacıktan derleyip düzenledi. Size yüzünüzle, gözünüzle elinizle teninizle can tatlısı bir beden sundu. Sizi en güzel surette yarattı ve size Zat’ından bir ruh sırrını emanet etti. Siz bir hiçtiniz. Evrenin tüm maddi manevi değerlerinden özetlediği insan kimliğini lütfetmek için sizi seçti.

Sizin gibi bir meyve versin diye koskoca evrenin bunca macerasını yarattı. Sırf sizin içten dualarınızı kabul ettiği için en güzel eseri olan cennetini düzenleyip size hazırladı. Sizi bir hayat boyunca nasıl da koruyup gözettiğine bir bakın:

¨ Allah sizi nasıl koruyor? Annenizden bir ucube suretinde değil, bir dünya güzeli kimliğinde doğdunuz. İlk şaşkınlığınızı annenizin mis kokulu kucağına gönderdiği sonsuz şefkatle giderdi. Sizi en güzel iki çeşmeden çıkardığı bembeyaz sütle besledi.

Bütün duyularınızı açtı da beyniniz üzerinden olup bitenleri kaydettiniz. Evreni ve çevrenizdeki insanları tanıdınız. Okudunuz, büyüdünüz, yetiştiniz. Genç kız/delikanlı, anne/baba ve en sonunda birer bilge dede/nine oldunuz.

¨ Rabbinizi arıyor musunuz? Yaşınız ilerledikçe keşfiniz gelişti. Yerlerin ve göklerin düzenini düşündünüz. Şu yeri ve göğü bir avuç içinden alıp o enginliğe taşıyan kimdir? Şu minicik dünya mücevherini, bunca güzel bitkilerle, hayvanlarla ve rengârenk güzelliklerle boyayıp duran kimdir? Cansız ateşten ürettiği kara toprakta, bir emirle binbir canlı kalbi şekillendiren kimdir? Eserlerini hızlı, ustalıklı, düzenli ve sakin yaratırken kendisini perde ardına neden gizliyor? Kimdir o Yüceler Yücesi?

Yeryüzünde -inşallah- imanlı, ahlaklı, dürüst, iyiliksever yaşadınız. Yaşlanıp beden gömleğini çıkarmaya hazırlandınız. İman ve ahlakınız size ahireti sevdirdi, ölüm endişenizi giderdi. Siz de herkes gibi dünyadan göçtünüz. Dirilişten, hesaptan, mizandan geçip müjdelendiğiniz cennete uçtunuz.

¨ Cennet hayatı nasıl geçiyor? Cennetin hayal edemediğiniz ihtişamı çağlayanlar gibi kalbinize çarptı. Parkınızın, bahçenizin, eşinizin, eğlencenizin, ihtişamlı uçuşunuzun arasındaki kalbiniz meraktan çatlıyor. Bu güzel lezzet nehirlerinin asıl kaynağını görmek istiyorsunuz. Rabb’iniz gizlice, kalbinizi kavuşacağınız güne hazırlıyor. Çünkü:

i) Sonsuz güvende hissediyorsunuz. “Size artık ölüm yok, yaşlanma yok, kınanma, eleştirilme, kederlenme yok.” “Tam rahata kavuştunuz.” “Hiçbir derdiniz ve tehlikeniz kalmadı.

ii) İçten şükrün sevincindesiniz. Kalbin huzuru malda makamda, şanda şöhrette değil, şükürde saklıdır. Mutlu kalp içten şükreden kalptir. Şükürdesiniz, çünkü, 1) cehennemin korkunç kahrından kurtulmuşsunuz, 2) tattıklarınızın parıltılı sevinci yüzünüzün nurunu yükseltiyor.

iii) İlahî rızayı bilmenin güvenindesiniz. Evren saltanatının Sultanı’nın, kulluğunuzdan razı olmasının değerini düşünün.Sonsuzluğun Sahibinin sevgisini kazanmak ne büyük zaferdir.Cennetin hiçbir zevki Allah’a dostluğun tadıyla kıyaslanamaz. “Mümin nefis Allah’tan hoşnut olmuş ve Allah’ı hoşnut etmiş olarak cennete girmiştir. Allah müminlerden, müminler de Allah’tan razıdır.”

¨ Aziz Allah’ı bizzat görebilecek misiniz? Buyrulur ki “Gözler Allah’ı idrak edemez. Fakat Allah bütün gözleri idrak eder.” Ayetten anlıyoruz ki yaratılmış maddi bir göz, Aziz Allah’ı tecellisiz Zat’ıyla göremez. Ancak Allah her müminin gözüne nuruna uygun perdeden tecelli eder.

Allah şöyle buyurur: “Bazı yüzler o gün Rabb’lerine bakarken mutluluktan parlayacaktır.” Hadislere göre cennette Allah -bir tecelliyle- cuma günleri herkese gökteki dolunay kolaylığında görülür. Adn cennetlerindekiler dilediklerinde, yüksek dereceli müminler de sıklıkla görürler.

¨ Allah’ı görmek nasıl bir hâldir? Cennetin tüm lezzetleri bir damla gibiyse, Allah’ın cemalini görmek bir okyanus gibidir.

Siz dünyadayken gayba kapalı kalp gözünüzün imanı ölçüsünde Allah’ı hissederdiniz. Ezeli azametini yerde, gökte ve her mevsimde sezerdiniz. Yağmurun damlalarında, göğün gürlemesinde kalbiniz Rabb’inize hayranlığını haykırırdı.

Cennet gözünüzdeki maddi sebepler perdesini kaldırdı. Allah’la aranızda sadece nurdan perdelerin kaldığını görüyorsunuz. Emrettiğinde yer ve gök Allah’ın sözünü söylüyor. Dilediğinizde anında yaratıyor. Derin heyecan hissinde, aradaki o nurani perdeleri de aşmak istiyorsunuz.

İşte o günlerden birindesiniz. Muhabbetlerinizle meşgulsünüz. Yapraklar ufkunuzda titriyor. Cennet ikliminin tanımsız müziğine karışmış, mis kokulu dalgalarda akıp gidiyorsunuz.

Bir sonsuz nur ansızın tüm zerreleri içten dışa, dıştan içe kuşatır. Başka her şey söner, durur, donar. Ruhunuza bir aşk, bir ihtişam açılır. Diliniz tutulur, benliğiniz sadece titrer. Yerinizi, yönünüzü, mesafenizi yitirirsiniz. İşte siz şimdi canların Canı’nın, nurların Nur’unun en yüce tecellilerinden birine bakıyorsunuz. Şefkatli Sahibinizi, nurunuzun taşıyabileceği yükseklikte bir perdeden görüyorsunuz. Tarifsiz! Açıklanamaz! Söylenemez! Konuşulamaz!

Diliniz kilitli. Gözleriniz başka her şeye kör, kulaklarınız başka her şeye sağır. O ışıktan öte hiçbir ışık yok. O güzellikten ötesi olamaz. O sonsuzlukta yok olma iştiyakından başka hiçbir şey yok! O hâlde birazcık daha, birazcık daha kalabilmek için yalvarırsınız. O hâlde mum gibi eriyip kaybolmak istersiniz. Lakin tecelli biter ve cennetinize geri dönersiniz.

Öyle bir dönüş ki önceki bütün lezzetlerinizi âdeta sıfırlar. Öyle ki yedi kat içiniz dışınız güzelliklerle örülür. Gittiğiniz her yerdeki taşlar, saraylar, hizmetçiler ve eşinize kadar herkes hâlinize şaşırır. İmana, ahlaka sımsıkı sarılıp Allah’a tertemiz kavuşana müjdeler olsun.

-”Sonsuzluk Yolculuğu: Maceralı Geleceğiniz”, (2. versiyon) Dr. Muhammed Bozdağ Kitabından alıntıdır: (Yakamoz Yayınları, 2010, s.278-281)-

Kaynak: yetenek.com

1- Süper Üyelik Kampanyası – Ekim Ayı Boyunca Üyelik Sadece 15 Tl

2- Araba Çekilişi Kampanyası Tıkla Alışveriş Yap Çekilişe Katıl

3- Birbirinden Güzel Onlarca Hediye Ürün

4- Ekim Ayı Boyunca Üye Olan Herkese Tanıtım Ürünleri Yarı Fiyatına

5- Lorems Kozmetik Ürünleri Sezon Boyunca Tanıtım Fiyatına

6- Lorems Yeni Sezon Ürünlerini Görmek İçin Aşağıdaki Resim üzerine Tıkla

7- Süper Takı Grubu İle Hayatınıza Renk Katın

Detaylı Bilgi için:

Gsm: 0544 252 95 37

akadir@loreems.com

www.loreems.com

adresinden bizimle iletişim kurabilirsiniz.

-Kalbinizi paslardan yeterince arındırmışsanız, bu yazıyı soluk soluğa okuyacaksınız.-

-”Sonsuzluk Yolculuğu: Maceralı Geleceğiniz”, (2. versiyon) Dr. Muhammed Bozdağ Kitabından alıntıdır: (Yakamoz Yayınları, 2010, s.278-281)-

En büyük ihtişam, ihtişamların kaynağına kavuşmak; saltanatların sultanıyla buluşmaktır. Devlet başkanıyla buluşmayı düşündünüz mü? Ayrı düştüğünüz ailenize kavuşurken bile içiniz titremez mi? Öyleyse acaba evren saltanatının sultanı Aziz Allah’a ulaştığınız gün ne hissedersiniz?

¨ Allah size ne lütfetti? Bir Aziz Azamet düşünün ki sizi bir damlacıktan derleyip düzenledi. Size yüzünüzle, gözünüzle elinizle teninizle can tatlısı bir beden sundu. Sizi en güzel surette yarattı ve size Zat’ından bir ruh sırrını emanet etti. Siz bir hiçtiniz. Evrenin tüm maddi manevi değerlerinden özetlediği insan kimliğini lütfetmek için sizi seçti.

Sizin gibi bir meyve versin diye koskoca evrenin bunca macerasını yarattı. Sırf sizin içten dualarınızı kabul ettiği için en güzel eseri olan cennetini düzenleyip size hazırladı. Sizi bir hayat boyunca nasıl da koruyup gözettiğine bir bakın:

¨ Allah sizi nasıl koruyor? Annenizden bir ucube suretinde değil, bir dünya güzeli kimliğinde doğdunuz. İlk şaşkınlığınızı annenizin mis kokulu kucağına gönderdiği sonsuz şefkatle giderdi. Sizi en güzel iki çeşmeden çıkardığı bembeyaz sütle besledi.

Bütün duyularınızı açtı da beyniniz üzerinden olup bitenleri kaydettiniz. Evreni ve çevrenizdeki insanları tanıdınız. Okudunuz, büyüdünüz, yetiştiniz. Genç kız/delikanlı, anne/baba ve en sonunda birer bilge dede/nine oldunuz.

¨ Rabbinizi arıyor musunuz? Yaşınız ilerledikçe keşfiniz gelişti. Yerlerin ve göklerin düzenini düşündünüz. Şu yeri ve göğü bir avuç içinden alıp o enginliğe taşıyan kimdir? Şu minicik dünya mücevherini, bunca güzel bitkilerle, hayvanlarla ve rengârenk güzelliklerle boyayıp duran kimdir? Cansız ateşten ürettiği kara toprakta, bir emirle binbir canlı kalbi şekillendiren kimdir? Eserlerini hızlı, ustalıklı, düzenli ve sakin yaratırken kendisini perde ardına neden gizliyor? Kimdir o Yüceler Yücesi?

Yeryüzünde -inşallah- imanlı, ahlaklı, dürüst, iyiliksever yaşadınız. Yaşlanıp beden gömleğini çıkarmaya hazırlandınız. İman ve ahlakınız size ahireti sevdirdi, ölüm endişenizi giderdi. Siz de herkes gibi dünyadan göçtünüz. Dirilişten, hesaptan, mizandan geçip müjdelendiğiniz cennete uçtunuz.

¨ Cennet hayatı nasıl geçiyor? Cennetin hayal edemediğiniz ihtişamı çağlayanlar gibi kalbinize çarptı. Parkınızın, bahçenizin, eşinizin, eğlencenizin, ihtişamlı uçuşunuzun arasındaki kalbiniz meraktan çatlıyor. Bu güzel lezzet nehirlerinin asıl kaynağını görmek istiyorsunuz. Rabb’iniz gizlice, kalbinizi kavuşacağınız güne hazırlıyor. Çünkü:

i) Sonsuz güvende hissediyorsunuz. “Size artık ölüm yok, yaşlanma yok, kınanma, eleştirilme, kederlenme yok.” “Tam rahata kavuştunuz.” “Hiçbir derdiniz ve tehlikeniz kalmadı.^[1]

ii) İçten şükrün sevincindesiniz. Kalbin huzuru malda makamda, şanda şöhrette değil, şükürde saklıdır. Mutlu kalp içten şükreden kalptir. Şükürdesiniz, çünkü, 1) cehennemin korkunç kahrından kurtulmuşsunuz, 2) tattıklarınızın parıltılı sevinci yüzünüzün nurunu yükseltiyor.^[2]

iii) İlahî rızayı bilmenin güvenindesiniz. Evren saltanatının Sultanı’nın, kulluğunuzdan razı olmasının değerini düşünün.Sonsuzluğun Sahibinin sevgisini kazanmak ne büyük zaferdir.Cennetin hiçbir zevki Allah’a dostluğun tadıyla kıyaslanamaz. “Mümin nefis Allah’tan hoşnut olmuş ve Allah’ı hoşnut etmiş olarak cennete girmiştir. Allah müminlerden, müminler de Allah’tan razıdır.”^[3]

¨ Aziz Allah’ı bizzat görebilecek misiniz? Buyrulur ki “Gözler Allah’ı idrak edemez. Fakat Allah bütün gözleri idrak eder.”^[4] Ayetten anlıyoruz ki yaratılmış maddi bir göz, Aziz Allah’ı tecellisiz Zat’ıyla göremez. Ancak Allah her müminin gözüne nuruna uygun perdeden tecelli eder.

Allah şöyle buyurur: “Bazı yüzler o gün Rabb’lerine bakarken mutluluktan parlayacaktır.”^[5] Hadislere göre cennette Allah -bir tecelliyle- cuma günleri herkese gökteki dolunay kolaylığında görülür. Adn cennetlerindekiler dilediklerinde, yüksek dereceli müminler de sıklıkla görürler.^[6]

¨ Allah’ı görmek nasıl bir hâldir? Cennetin tüm lezzetleri bir damla gibiyse, Allah’ın cemalini görmek bir okyanus gibidir.

Siz dünyadayken gayba kapalı kalp gözünüzün imanı ölçüsünde Allah’ı hissederdiniz. Ezeli azametini yerde, gökte ve her mevsimde sezerdiniz. Yağmurun damlalarında, göğün gürlemesinde kalbiniz Rabb’inize hayranlığını haykırırdı.

Cennet gözünüzdeki maddi sebepler perdesini kaldırdı. Allah’la aranızda sadece nurdan perdelerin kaldığını görüyorsunuz. Emrettiğinde yer ve gök Allah’ın sözünü söylüyor. Dilediğinizde anında yaratıyor. Derin heyecan hissinde, aradaki o nurani perdeleri de aşmak istiyorsunuz.

İşte o günlerden birindesiniz. Muhabbetlerinizle meşgulsünüz. Yapraklar ufkunuzda titriyor. Cennet ikliminin tanımsız müziğine karışmış, mis kokulu dalgalarda akıp gidiyorsunuz.

Bir sonsuz nur ansızın tüm zerreleri içten dışa, dıştan içe kuşatır. Başka her şey söner, durur, donar. Ruhunuza bir aşk, bir ihtişam açılır. Diliniz tutulur, benliğiniz sadece titrer. Yerinizi, yönünüzü, mesafenizi yitirirsiniz. İşte siz şimdi canların Canı’nın, nurların Nur’unun en yüce tecellilerinden birine bakıyorsunuz. Şefkatli Sahibinizi, nurunuzun taşıyabileceği yükseklikte bir perdeden görüyorsunuz. Tarifsiz! Açıklanamaz! Söylenemez! Konuşulamaz!

Diliniz kilitli. Gözleriniz başka her şeye kör, kulaklarınız başka her şeye sağır. O ışıktan öte hiçbir ışık yok. O güzellikten ötesi olamaz. O sonsuzlukta yok olma iştiyakından başka hiçbir şey yok! O hâlde birazcık daha, birazcık daha kalabilmek için yalvarırsınız. O hâlde mum gibi eriyip kaybolmak istersiniz. Lakin tecelli biter ve cennetinize geri dönersiniz.

Öyle bir dönüş ki önceki bütün lezzetlerinizi âdeta sıfırlar. Öyle ki yedi kat içiniz dışınız güzelliklerle örülür. Gittiğiniz her yerdeki taşlar, saraylar, hizmetçiler ve eşinize kadar herkes hâlinize şaşırır. İmana, ahlaka sımsıkı sarılıp Allah’a tertemiz kavuşana müjdeler olsun.

-”Sonsuzluk Yolculuğu: Maceralı Geleceğiniz”, (2. versiyon) Dr. Muhammed Bozdağ Kitabından alıntıdır: (Yakamoz Yayınları, 2010, s.278-281)-

• Ömrün ebedi değil. Yaşadığın zaman içerisindeki görevlerini yerine getir. Yarına kavuşacağına garantin yok. Faidesiz geçen ömrünü iyi değerlendir.

• Vücudunun ihtiyacını yemek yeme, su içme ve dinlenme gibi faaliyetlerle karşılıyorsun. Ya ruhun, ölüm korkusundan, ayrılık acısına bir çok nedenle ruhun sıkılıyor. Bunalıyorsun ruhunu teneffüs ettirecek hayat boyu vicdanına azap çektirmeyecek tek çare görevini yerine getirmektir. Ruhunun ebediyet isteğini dünyadan talep etme kendinde yok ki sana versin. Ebediyet Ebedi olandan istenir. Ondan ebediyet istemenin en güzel yolu günde beş defa ona yalvarmaktır.

• Düşün dün vazifeni yapmasaydın yine geçecekti. Bugün vazifeni yapsanda geçecek yapmasanda. Yaparsan kurtulursun hem bu dünyada hem öbür dünyada. Yapmazsan başına geleceklere hazır ol.

• Hem dikkat et yaptığın vazifenin karşılığı az değil ebedi cennettir. Fani dünyada kısacık bir hayat için gösterdiğin gayreti hatırla. İleri de rahat etmek için nasıl da çaba sarf ediyorsun. Halbuki özlediğin, beklediğin o zamana ulaşman garanti değil. Oysa ebedi cenneti Allah vaad ediyor. Öyleyse her şeye gücü yeten Rabbin emrine neden itaat etmeyesin ki. Eğer vazifeni yapmazsan başıboş bırakılmayacaksın cehenneme gidersin. Cenneti ve Cehennemi sakın kendinden uzak sanma 80 yıl sonra sen ve arkadaşlarının hemen hemen hiç biri hayatta olmayacak.

• Sakın deme! Beni meşgul eden boş işler değil hayatımın kurtuluşu için önemli işlerdir. Şöyle düşün   dünyanın en zengin insanı, dünyanın en başarılı bilim adamı, dünyanın en iyi futbolcusu, dünyanın en yakışıklı kişisi ve böyle bir çok güzel vasıfların en iyisine sahip olmak istemezmiydin. ? Oysa hiçbir insan her istediğine sahip olamaz. Bir serçeyi düşün günlük istediği birazcık ekmek kırıntısı veya onun kadar buğday tanesi hayatı boyuda isteklerinde bir değişme yok. Serçe hayatta her isteğini elde edebiliyor. Buradan da anlaşılıyor ki insanın gerçek vazifesi hayvan gibi çabalamak değil ahiretini kurtarmak, hakiki ve ebedi mutluluğa ermektir. Maç seyrettiğin saatleri, avare gezdiğin vakitleri, boş konuştuğun anları düşün zamanın çoğunun hem dünya hem de ahiret için faydasız işlerde geçtiğini hatırla ve kendine çeki-düzen ver.

ŞEYTAN`IN NAMAZI ENGELLEME METODLARI

Seytan (Aleyhi´l-Lâ´ne) diyor:

1. Kul namaz kilmak isteyince, ona vesvese veririm. Henüz vakit var, mesgulsün, isini bitir, sonra kilarsin, derim
2. Namazini geciktiremezsem, insan seytanlarindan birini yollarim ve namazini geciktiririm
3. Onu da yapamazsam, o kula namazda musallat olurum. – Saga bak, sola bak, – derim, bakinca da yüzünü oksar, alnindan öperim. Sonra da „namazin bozuldu” diye vesvese verir namazdan cikaririm
4. Saga sola baktiramazsam, yalniz basina namaz kildiginda yanina giderim. Cabuk kilmasini emrederim. Horozun yem yedigi gibi cabukca kildiririm
5. Bunu da yaptiramazsam, cemaâtle namaz kilarken, basina bir gem takarimm vebasini imamdan önce secde ve rükûya götürürüm ve namazini bozarim. Allah ise böylelerini kiyâmette esek basli olarak hasreder, diyor
6. Bunu da yaptiramazsam, namazda parmaklarini cikirdatmasini emrederim. Böylece beni tesbih eder
7. Miskinlere, zavallilara giderim, namazi birakmalarini emrederim. -Namaz size göre degil, siz rizkiniza bakin, isinizde calisin derim
8. Hastalara giderim, hastaya zorluk yoktur, iyi olunca kilarsin derim. Hattâ, hastayi isyân ettirir, küfre bile sokarim

Evet, evlilikte mutluluğa giden üç basamak vardır: “Duymak, anlamak sevmek.” “Duymak” insanı “anlamak” basamağına “anlamak”sa “sevmek” basamağına çıkarır.

Nasıl ki, dilsiz ve sağır bir insanın dilini bilmediğinizden duyamazsınız. Duymadığınız için de anlayamazsınız.

Eşler de birbirlerinin beklentilerini duyup cevap vermezse eşin, sürekli “beni anlamıyorsun?” diye sızlanmasına zemin hazırlar.

Böyle bir eş, eşinin sadece madde boyutunda yanında olur. Ruh boyutunda ise yalnız bırakır. Ruh dünyasının gereksinimlerini yerine getirmez. Anlaşılmadığını düşünen eş ise kendisini yalnız hisseder. Yalnızlığın başladığı evlilikte ise ciddi problemler ortaya çıkar.

Eşler birbirini çok sevse bile birbirlerinin beklentilerinin ne olduğunu anlamadıkları için “Neden beni anlamıyorsun, anlamak istemiyorsun? vb.” tartışmaları arasında sevgileri de buza keser.

Birbirlerini anladıklarında, beklentilerine cevap verdiklerinde aralarındaki tartışma kalkar. Anlayış güneşi sevgi buzunu çözmeye, anlayış ateşi sevgi aşını pişirmeye başlar.

Genelde birbiriyle anlaşamayan eşler, ayrı ayrı fert olarak mükemmel insanlardır. Fakat eş olarak bir araya geldiklerinde birbiriyle anlaşamaz hatta ayrılırlar.

Prof. Nevzat Tarhan’ın çok güzel bir tespiti var. Aileyi orkestraya benzetir. Eşlerin her biri çaldıkları enstrümanı tanır, bilir ve dilinden anlayarak çalarsa o orkestrada uyum olur. Aksi halde ortaya kulakları sağır eden bir ses çıkar. Ki böyle bir orkestranın olduğu ortamda bulunanlar orayı terk eder.

İşte ayrı ayrıyken mükemmel olan ama bir araya geldiklerinde anlaşamayan çiftler, kendilerini o orkestranın bir parçası olarak kabul etmez. Çalacağı enstrümanın diğer enstrümana uyum sağlaması gerektiğini anlamadan bildiği gibi çalar. O zaman da eşler arasında uyum olmaz. Her kafadan bir ses çıkar. Aile curcunaya döner. Ve birlik beraberlik de bozulur.

Demek ki, evlilikteki mutluluk formülü “duymak, anlamak, sevmektir”. Bu formül evlilikte “biz” duygusunu harekete getirir.

Eşler, “bizim evimiz, bizim çocuğumuz, bizim aşkımız, bizim sevinç ve kederimiz” diye düşünür.

Aksi halde eşlerin “egoları” devreye girer. “Ben seni dinlemek zorunda değilim. Çünkü ben bilirim. Ben anlarım. Ben böyleyim. Beni böyle sev” düşüncesi oluşmaya başlar.

“Ben” duygusunun hakim olduğu ailede despot bir kral ve uyulması gereken kurallar vardır. Aile bireyleri o kurallara uymak zorundadır. Uymayan anında cezalandırılır.

Eşler “biz” dediği zaman ise katı kuralların hakim olduğu despotça baskı ortadan kalkar. Paylaşım başlar. Paylaşımın olduğu yerde ise huzur, saadet ve mutluluk vardır. Çünkü “sıkıntılar paylaştıkça azalır.” “Sevinçler paylaştıkça çoğalır”.

ZAMAN

Yayınevleri de namazın toplumda hak ettiği yeri alması için güç birliği yaptı ve projeye destekledi. Namaz kitapları Türkiye’nin her yerinden telefonla sipariş edebiliyor. Kargoyla eve teslim ediliyor.

Kutlu zaman dilimlerini içinde barındıran üç ayların ilk haftalarını geride bıraktık. Bu özel günler, kulluğun sırrını yeniden keşfetmeyi arzulayanlar için özel anları içinde taşıyor. Üç ayların bereketinden faydalanmak ve Kur’an’da 70 kez emredilen bir ibadeti, Peygamber Efendimiz’in (sas) “dinin direği, gözümüzün nuru, mü’minin miracı” diye tanımladığı bir ibadeti ikame etmek ister misiniz? Bu soruya evet cevabını vereceklere yardımcı olacak nitelikte bir kitap seti piyasaya çıktı. Namazın önemini, güzelliğini anlatan, namaza dair her türlü soruyu cevaplayan namaz kitaplığı 28 kitaptan oluşuyor.

Dört yıl boyunca, il il, ülke ülke dolaşarak konferans ve seminerle insanlarda namaz bilinci oluşturmak için el ele veren “Namaz Gönüllüleri Platformu” üyesi yazarların farklı yayınevlerinden çıkan 28 kitabı bir araya getirildi. Toplam tirajı 5 milyonu aşan kitapların toplumda hak ettiği yeri alması için yayınevleri güç birliği yaptı. Her biri namazın farklı bir güzelliğini konu alan kitaplarda namazın manasından çocuklara sevdirilmesine kadar birçok yönü ele alınıyor. İşte namaz bilincini uyandırmayı amaçlayan kitaplardan bazıları:

Namaz âşığı Bediüzzaman’ın dilinden namaz: İslam’ın ve Müslümanlığın sembolü olan namazı en iyi anlatan kitaplardan biri ‘Risale-i Nur’da Namaz ve Hikmetleri’. Bediüzzaman Said Nursi’nin eserlerinden derlenen kitapta namazın manası, sırları ve hikmetleri tatminkâr bir şekilde anlatılıyor. “Her gün beş defa çok değil mi? Bitmediğinden usanç veriyor” tarzında ileri sürülen bahaneleri de Bediüzzaman, nefisleri ikna ederek cevaplıyor.

Çocuklar namazı bu kitapla sevecek: Anne ve babaların en büyük vazifesi, kapanmayan amel defteri olan çocuklarını yetiştirmek. Allah’ın hediyesi ve aynı zamanda emaneti olan çocuklara kulluk bilincini vermek ise hiç kolay değil. “Toplumda en büyük ihtiyaç çocuklarımıza namazı sevdirmenin yollarını bulmak.” diyen yazar Ahmet Bulut, anne ve babaların yardımına hazırladığı kitabı ile koşuyor. Uzun çalışmalar sonucu kaleme aldığı ‘Çocuklarımıza Namaz’ı Nasıl Sevdirelim’ kitabı ile çocukları namazla tanıştırmanın yollarını en iyi şekilde gösteriyor.

Namazı anlayarak kılmak için: “Muhakkak ki namaz, insanı ahlak dışı davranışlardan, meşru olmayan işlerden uzak tutar.” (Ankebut, 45) ayetini ele alan Prof. Dr. Davut Aydüz, “Eğer kıldığımız namaz bizi ahlak dışı davranıştan, meşru olmayan işlerden uzak tutmuyorsa bizim namazımızda bir eksiklik vardır.” diyor. Kaleme aldığı ‘Namazı Anlayarak Kılma’ kitabında bu ulvi ibadetin aç bir insanın yemek yemesi gibi duyarak eda edilmesi gerektiğini vurguluyor. Aydüz, namazda okunan dua ve surelerin kısa bir açıklamasını yaparak, huşu ve huzuru elde etmenin formülünü de gösteriyor.

Sabah namazına kalkmanın yolları: En çok kazaya bırakılan namaz, sabah namazıdır. Toplumdaki bu yarayı gören Cemil Tokpınar, ‘Sabah Namazına Nasıl Kalkılır?’ kitabı ile bu derdin dermanını buluyor. Sabah namazını kazaya bırakmamanın formüllerini sunan Tokpınar, namazın vazgeçilmezliğinin önemine vurgu yapıyor. Kitap, günümüz Müslümanlarını, en çok ihmal ettiği ibadetin gönüllü sevdalıları olmaya çağırıyor.

Yolculukta nasıl namaz kılabilirim?: ‘Dinimin Direği Namaz’ kitabını yazan Süleyman Bosnalı, namaz kelimesinin anlamından namazın özü ve manasına, namazın insana kazandırdıklarından namaz kılmayanları bekleyen en büyük tehlikeye kadar birçok konuya değiniyor. Kitapta ayrıca, ‘Niçin namaz kılmalıyız? Hastalıklar namaz kılmaya engel midir? Arabada, trende, gemide, uçakta namaz kılınır mı? Namazların cem (birleştirilmesi) edilmesi ne anlam ifade eder? Kutuplarda nasıl namaz kılınır? Namazın sünnetleri yerine kaza namazları kılınabilir mi?’ gibi birçok ilginç soruların cevapları da bulunuyor.

Namazın 28 kitabı

Moral Kitap’ın organizasyonu ile bir araya getirilen namaz kitapları, 212 444 24 14 numaralı telefonlardan sipariş ediliyor. 100 liraya evlere kadar teslim edilecek olan namaz külliyatında yer alan eserler şunlar:

Risale-i Nur da Namaz ve

Hikmetleri/Bediüzzaman Said Nursi

Niçin Namaz/Vehbi Karakaş

Namaz; Bir Tevhid Eylemi/Abdullah Yıldız

Namaz Göz Aydınlığım/Mehmed Göktaş

Namaz Bilinci/Hasan Hafızoğlu

Gece İbadeti/Abdülhakim Yüce

Namaz; Niçin ve Nasıl Kılınır/Mehmet Paksu

Kaynak: ZAMAN

Moral Kitap’ın organizasyonu ile bir araya getirilen namaz kitapları, 212 444 24 14 numaralı telefonlardan sipariş ediliyor. 100 liraya evlere kadar teslim edilecek.

• Başarıyı engelleyen zehirli sözler (Şu 70 sözü DUYMA ve SÖYLEME)
• EN TEMEL karakter özelliğin ne?
• YÜKSEK KARİYER yapmış eş adaylarına 3 tavsiye
• Ekmeği arslanın ağzından çıkarmada 8 yol
• Aşırı konuşkan çocuğa 4 çâre (Anneler! Bunları uygulayın, rahat edin!)
• Ünlü hatiplerin kürsü korkusu (Bu örneklere inanamayacaksınız)
• Çocuğumun zekâsını nasıl geliştirebilirim? (15 taktik)
• İtici güç arayanlara 2 çâre
• Milyon $’lık düşünme sanatı
• 50 yıl mutlu evlilik için 7 kural
• İmajını yönetemiyorsun, çünkü…
• İsim ve yüz hatırlamada İPUÇLARI
• Senin dostun 14 çeşitten hangisi?
• Çocuklarına okumayı sevdiren annenin 5 taktiği (Sonuç veren uygulama)
• Gerçek bir Leylâ ve Mecnun hikâyesi
• İçindeki 5 düşmanla YÜZLEŞ! (Pusuda bekliyorlar!)
• Böyle yetişen kız EVDE KALIR!
• Temizlikçiydi, şimdi 4 bin çalışanı var! (30 milyon $ ciro!)